هنر انقلاب اسلامی

حمیدرضا سهیلی، نویسنده و کارگردان تئاتر نیز با تعریف هنر انقلاب اسلامی ابراز کرد: همانطور که از نام هنر انقلاب پیداست، به هنری اطلاق میشود که متعلق به یک انقلاب و در خدمت آن انقلاب باشد، انقلاب یک حرکت مردمی است که باعث تغییر در یک نظام میشود و در صورتی که این تغییر در بستر هنر قرار گیرد و هنر کشور را دچار دگرگون کند، هنر انقلاب نامیده میشود.
برخاستن هنرمندان انقلاب از دل مساجد
وی در ادامه با بیان اینکه در کشور ما پس از وقوع انقلاب مردمی اسلامی، نیاز به تغییر در ساختار هنری کشور بود و این تغییر جز به دست هنرمندان مردمی و انقلابی انجام نمیشد، اظهار کرد: تغییر این ساختار حتی به خواست مسئولان و با بخشنامه و دستورالعمل هم میسر نبود، باید هنرمندانی از دل مردم و انقلاب دست به انقلاب هنری میزدند و این کار را ممکن میساختند؛ هنر انقلاب از متن تشکیلات انقلابی بروز پیدا کرده است و همانطور که مساجد طلایهدار انقلاب بودهاند، هنرمندان انقلاب نیز از دل مساجد بیرون آمدهاند.
سهیلی در تشریح این سؤال که هنر انقلاب متعلق به یک دوره است یا یک جریان، اضافه کرد: هنر انقلاب اسلامی به زعم من متعلق به یکدوره نبوده بلکه برخاسته از یک دوره است که باید به جریان متداومی برای آینده تبدیل شود تا آنان که در آن دوره نبودهاند بتوانند با زبان هنر با چگونگی شرایط و روابط آن دوره خاص آشنا شوند و این جریان بتواند زنده کننده دوره انقلابی خاص باشد.
هنر انقلاب، متضمن تداوم انقلاب است
وی با افزودن این مطلب که هنر انقلاب باعث به وجود آمدن جریانی میشود که تضمین کننده تداوم انقلاب است، عنوان کرد: از این رو بها دادن به هنر انقلاب به معنی تضمین زنده بودن و تداوم انقلاب است؛ وقتی هنر انقلاب از دل مردم انقلابی بر میخیزد، هنرمندان معتقد به انقلاب، با اعتقاد به حرکت انقلابی مردم، یک جریان در خدمت به انقلاب را پدید میآورند.
نگارنده «صد سال تئاتر مشهد» همچنین افزود: همانطور که مردم برای انقلاب جز رسیدن به آرمان مورد نظر خود خواسته دیگری ندارند، هنرمندان نیز برای این آرمان تلاش میکنند، این جریان به وجودآمده ـ ایمان و تلاش- باعث استحکام انقلاب و اهداف آن شده و برای شناخت آیندگان مورد استفاده قرار میگیرد.
وی با تأکید بر اینکه از ابتدای انقلاب هنرمندان زیادی برای خدمت به انقلاب تلاش کردهاند، این هنرمندان در سطح کشور به طور اعم و در خراسان به صورت خاصتری منشأ به وجود آمدن جریانهای هنری خوبی بودهاند ولی بها ندادن به این جریانها باعث دلسردی هنرمندان شده و آنها را از چرخه فعالیت دور کرده است.
نهادها حامی هنر انقلابی یا دکان دلالی؟
سهیلی با طرح سؤالاتی همچون نقاشان چیرهدستی که در دوران انقلاب تصاویر زیبایی بر پرده و دیوار نقش میکردند، کجا هستند؟ هنرمندانی که در زمینه تئاتر منشأ خدمات بودند، چه شدند؟ نویسندگان انقلابی کجا هستند، چرا باید منزوی شوند، ادامه داد: این مشکل از سوی نهادهایی است که داعیهدار حمایت از هنر انقلابی هستند ولی به دکانی برای دلالی مبدل شدهاند.
نویسنده کتابهای «بوی بهشت» با تأکید بر این نکته که هنرمند با عشق اثر خلق میکند و ارگان مدعی حمایت تنها در اندیشه تبلیغ و آمار خود است، تصریح کرد: این دو جریان با هم سازگاری ندارند، هنرمند انقلابی و هنر انقلاب مسئول دلسوز انقلابی میخواهند، مسئولی که برای حمایت از هنر هنرمند انقلاب، دو دو تا چهار تا نکند و سود انقلاب را بر سود خود ارجح بداند.