اخشراش

صبح توس: در رابطه با قصه مسجد مالک اشتر و وقایع زمان قبل از انقلاب برای ما کمی توضیح دهید.سهیلی: قصه مسجد مالک اشتر یک قصه بسیار مفصلی دارد که سعی میکنم در این مصاحبه بهصورت خلاصه به آن بپردازم.قبل از اینکه در مسجد مالک اشتر تشکیلاتی راه بیاندازم، در خانه پدری یک هیئت مذهبی داشیم که این هیئت در کنار مراسماتی مثل عزاداریها و میلاد ائمه، فعالیتهای فره اخشراش...ادامه مطلب

حمیدرضا سهیلی در جلسه اتاق گفتگوی اصحاب هنر با مسیولین شهری:✅ تاتر ریشه در فرهنگ هر جامعه دارد و بر اساس کمیت و کیفیت تاتر هر شهر میزان بالندگی، پویایی فرهنگی آن شهر مورد سنجش و قضاوت قرار می گیرد. پس پر بدیهی است که شهری بدون هنر و بالاخص تاتر، شهری فاقد رشد فرهنگی است.من بنمایندگی از هنرمندان تاتر شهر مشهد حرف می زنم. شهری با عنوان پر طمطراق و زیبا و غرورآفرین پایتخت فرهنگی جهان اسلام. امروز قدمت تاتر این شهر به یکصد و شش سال می رسه. این تاریخ کهن نشانگر آن است که شهر ما از قدیم، شهری پویا، بالنده و دارای فرهنگ بوده است. حالا در سالی که این شهر بحق عنوان پایتخت فرهنگی به خود گرفته است، ما در کجای بالندگی هنر هستیم؟ بستن سالن تاتر این شهر؟ من باید تسلیت بگویم این اتفاق ناگوار را.سهیلی در ادامه از استاندار پرسید:✅ جناب استاندار شما در سال گذشته آیا از صندلی خود در تاتر مشهد استفاده کرده اید؟استاندار گفت: بله. استفاده کردم.سهیلی گفت: جای خوشوقتی است و آیا کتاب تاریخ تاتر این شهر راکه تقدیمتان کردم، خواندید؟استاندار گفت: تورقی کرده ام.سهیلی گفت: تورق نکنید لطفاً جناب استاندار. بلکه باید بخوانید. بخوانید تا تاریخ تاتر این شهر را بدانید. اکنون تاتر این شهر 106 ساله شده است و این یعنی ما تاریخ کهنی در تاتر داریم.من اولین جلسه ایست که در این اتاق گفتگو شرکت می کنم و خوشحالم اخشراش...ادامه مطلب

گفتگو با خبرگزاری ایکناحمیدرضا سهیلی، نویسنده و کارگردان تئاتر نیز با تعریف هنر انقلاب اسلامی ابراز کرد: همانطور که از نام هنر انقلاب پیداست، به هنری اطلاق میشود که متعلق به یک انقلاب و در خدمت آن انقلاب باشد، انقلاب یک حرکت مردمی است که باعث تغییر در یک نظام میشود و در صورتی که این تغییر در بستر هنر قرار گیرد و هنر کشور را دچار دگرگون کند، هنر انقلاب نامیده میشود.برخاستن هنرمندان انقلاب از دل مساجدوی در ادامه با بیان اینکه در کشور ما پس از وقوع انقلاب مردمی اسلامی، نیاز به تغییر در ساختار هنری کشور بود و این تغییر جز به دست هنرمندان مردمی و انقلابی انجام نمیشد، اظهار کرد: تغییر این ساختار حتی به خواست مسئولان و با بخشنامه و دستورالعمل هم میسر نبود، باید هنرمندانی از دل مردم و انقلاب دست به انقلاب هنری میزدند و این کار را ممکن میساختند؛ هنر انقلاب از متن تشکیلات انقلابی بروز پیدا کرده است و همانطور که مساجد طلایهدار انقلاب بودهاند، هنرمندان انقلاب نیز از دل مساجد بیرون آمدهاند.سهیلی در تشریح این سؤال که هنر انقلاب متعلق به یک دوره است یا یک جریان، اضافه کرد: هنر انقلاب اسلامی به زعم من متعلق به یکدوره نبوده بلکه برخاسته از یک دوره است که باید به جریان متداومی برای آینده تبدیل شود تا آنان که در آن دوره نبودهاند بتوانند با زبان هنر با چگونگی شرایط و روابط آن دوره اخشراش...ادامه مطلب

مادر شهید: یک دستهگل آوردند و قبری در بهشت رضا نشانم دادند و گفتند روحش را تشییع کنیدحمیده وحیدی- ٢١سال از ساخت فیلم «مردی شبیه باران» میگذرد. ابوالفضل پورعرب برای بازی در این فیلم، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد در پانزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر را دریافت کرد. همه فیلمها به احترام «مردی شبیه باران» در آن سال با چنددقیقه سکوت اکران شدند، اما شاید کمترکسی بداند که سعید سهیلی این فیلم را با برداشت از داستان برادرش و تلفیق آن با زندگی دو شهید دیگر نوشته و ساخته است. سوم دیماه مصادف با سیامین سالگرد پرواز بیبازگشت شهید مسعود سهیلی است، هنرمند جوانی که در آخرین خداحافظیاش آرزو کرد همچون حضرت زهرا(س) گمنام باقی بماند. دعایش مستجاب شد؛ سهمرتبه تشییع پیکرش باز هم بیجواب باقی ماند. بههمین بهانه سراغی گرفتیم از خانواده او. به خانه مادرش رفتیم و با برادرهایش حرف زدیم، هرچند کمی سخت. کارگردان فیلم مردی شبیه باران را که آخرین فیلمش، «گشت ارشاد٢» فروش بسیار خوبی داشته است، ساعت ١١:٣٠ شب یلدا پیدا میکنیم. با اینکه شبانهروز درگیر ساخت فیلم جدیدش است، به قول خودش برای این موضوع همیشه باید وقتبگذارد.در آخرین روزهای پاییز به خانهاش میروم. نشانی سرراست است. خیابان خرمشهر، کوچه بُستان. مکان اقامت و محل شهادت شهید از نظر نام قرابت دارد. حیاط بزرگ و دیوارهای قدیمی با اولین قدم، اخشراش...ادامه مطلب

شهیدمسعود سهیلی، هنرمندی بود که سِن نمایش را مقدس میدانست، هیچگاه بدون وضو بر صحنه حاضر نشد. او پرده آخر را در کربلای۴ برافراشت و چهرهاش را با خون سینه گریم کرد، همان زمان که ما فرسنگها دور از میدان نبرد، شانه و آینه را تماشا میکردیم. مسعود همیشه میخواست قبل از آنکه هنرمند باشد، شهید باشد و یک روز شاهد شد، وقتی که تنها ٢٢بهار را دیده بود و هنوز تا پاییز فاصلهها داشت. او رفت و به شکوه و شگفت رفت و ما... ماندیم با حقارت، اندوه و رنجِ زندگیبیشاهد. این هم سهم حقیری بود که خود خواستیم. ما در عشق کاری نکردیم. ما در هنگام هنگامهها تنها نمایشی نوشتیم و عشق و شهادت را به تصنع بر صحنه فریاد کردیم. اما او عشق را واقعی دید. حقیقی بازی کرد. ما حتی نتوانستیم این را درک کنیم که در عشق، شگفتیهاست. فقط عشق را فریاد کردیم و بلیتهای چندتومانی به مردم فروختیم، درحالیکه او و دوستانش عشق را حقیقی و بیفریاد مزمزه کردند و نوشیدند. اما مسعود، بیتکبر و ریا تصویر خود را به شهادت بر پردهها نقاشی کرد. آری، شهید ادعایینداشت.مسعود در سال١٣۴٣ به دنیا آمد. کوچکترین عضو خانواده و بسیار دوستداشتنی بود. اما این عشق خانواده به او، وی را از جهاد دور نکرد. به جبهه رفت، وقتی هنوز پشت لبش سبز نشده بود. گلولهای کارش را ساخت و مجروح به خانه بازآمد. اما میل رفتن هرگز در او خاموش نشد. عملیات کربلای۴ قر اخشراش...ادامه مطلب